Alice Springs 13- 19 oct 2005
Gepubliceerd op: 13-10-2005
|
Alice Springs 13- 19oct |
|
The Ghan  Met de trein dus naar Alice Springs, en dan bevind je je in de Ghan (een expresstrein, vernoemd naar de Afghanen, die het spoor hebben gebouwd, met de hulp van hun kamelen). Er vloog een helikopter een aantal kilometers naast ons, aangezien Steve Irwin (de Crocodile Hunter, bekend van Animal Planet), een reportage aan het doen was over the Ghan. Als je in Alice Springs bent moet je zeker Ayers Rock gaan zien en als je de tijd hebt is zeker ook Kings Canyon iets wat je kunt doen. Een aantal reisorganisaties doen deze plaatsen aan als 2/3/4 daagse tours, dus je kunt doen wat je wil. Het hostel waar ik bij aankomst naar toe ging (Annie's Place) regelde deze trips ook en daar heb ik een 3-daagse tocht geboekt en deze was absoluut fantastisch... Maar eerst had ik 1,5 dag om nog wat anders te doen, en dat begon min of meer met een avond stappen met Tanja, Stale (beide uit Noorwegen) en de Kiwi (Nieuw Zeelander) Cam. Het was laat, met veel bier en een kamelen- lasagna, en de laatste drinkplaats was 'mr. Bojangles' in het centrum Alice Springs. Welkom in Australie! De volgende dag ben ik wat toeristische dingen gaan doen: |
|
De vliegende dokters  Een populaire serie (ook in Nederland) heeft The flying Doctors een aantal jaren geleden wereldberoemd gemaakt. In Australie kun je de vliegende dokters bezoeken, je krijgt dan een rondleiding en je kunt achter de schermen meekijken hoe het echt in zijn werk gaat. En het is niet zo romantisch als in de serie, zoals al verwacht, maar de mensen vliegen duizenden kilometers om afgelegen gebieden te bereiken en mensen naar de dichtsbijzijnde stad te vliegen en het zijn echte levensredders! Vooral omdat the Outback van Australie (waarvan Alice Springs min of meer het centrum is) zo gigantisch groot is en er relatief veel mensen erg verspreid leven, was er al lang behoefte aan een doktersservice zoals deze er nu is. Dominee John Flynn kwam in de jaren twintig van de vorige eeuw op het idee om iets te doen aan de ziekenverzorging in de outback. Tegenwoordig zijn er twaalf bases actief in de outback, gezamenlijk helpen zij meer dan 100.000 patienten per jaar. In Alice Springs kun je meekijken met de radio- operator en je kunt wat indrukken krijgen van de oude tijd in het kleine museum. Erg leuk om te doen, als je in de buurt bent...
|
|
Het reptielenmuseum Vlak bij het gasthuis is een reptielenmuseum, waar je veel Australische reptielen kunt zien, aanraken en vasthouden (en natuurlijk een boa rond je nek hangen. De mensen geven goede uitleg en veel info over de dieren, zodat je een goede indruk krijgt over de prachtige (en soms gevaarlijke) dieren. Australie is uniek, ecologisch gezien, omdat het zo'n groot en geisoleerd eiland is en daardoor zie je hier veel unieke diersoorten, en daar moet je echt even kennis mee maken... |
|
The outback  Al veel van gehoord, en ook op televisie al veel van gezien, en in 3 dagen tijd heb ik het eindelijk zelf kunnen beleven. Tenminste, een stukje ervan, het is namelijk zo groot dat je je moet beperken tot een aantal bezienswaardigheden. Zoals al gezegd kun je mooie trips boeken in Alice Springs, en dit is eigenlijk de enige manier om in relatief korte tijd toch veel te zien. En het zou een fantastische trip worden... Ten eerste hadden we een erg leuke groep, en ook al waren het in totaal 21 man (wat in eerste instantie wat te veel leek) heeft iedereen wel met iedereen wat opgetrokken. Veel lol, samen koken, samen eten en vooral ook drinken, samen rondtrekken en dat alles onder de bezielende leiding van Chris, onze 29 jarige, maffe gids, die erg veel wist van the outback, de originele bewoners (die zich Aboriginals noemen) en de natuur zelf (hoe vind je Bush Tucker, oftewel alles wat eetbaar is in de natuur)... En de volgende zaken hebben we bekeken en beleefd: |
|
Kings Canyon  Een van de hoogtepunten van de Outback is de Kings Canyon. Een gigantische kloof in de aarde... Kings Canyon ligt in het Watarka National Park, 323 km vanaf Alice Springs. Deze kloof wordt wel vergeleken met de Grand Canyon in Amerika en je bent er ook snel van onder de indruk! De wanden van de kloof zijn meer dan 100 meter hoog, je kunt een aantal wandelingen maken rond en door de Kings Canyon, die erg aan te raden zijn omdat het gebied rondom de kloof werkelijk prachtig is!De populairste wandeling is de 7,2 km lange Kings Canyon Rim Walk. De eerste 100 meter gaan steil omhoog, om op één van de wanden van de kloof te komen, maar daarna is het vrij vlak, op wat trappen na. Het uitzicht en de omgeving zijn echt prachtig! Het gebied is erg rotsachtig, en die rode rotsen hebben een heel apart reliëf, het lijken wel allemaal laagjes rots op elkaar. In het midden is the Garden of Eden een oase in de droogte, met groene planten en een prachtig meertje waar je kunt zwemmen. |
|
Ayers Rock
|
|
De Olgas Kata Tjuta is de Aboriginal naam voor de Olga's. Samen met Ayers Rock liggen deze rotsen in het Uluru-Kata Tjuta national Park. Deze monolieten zijn minder bekend maar niet minder indrukwekkend. De hoogste rots is de Mt Olga, zo'n 200 meter hoger dan Uluru. Je kan deze bizarre natuurwonderen dichterbij bekijken via een route naar de Valley of the Winds. |
|
Verder  - Hebben we ook nog kameel kunnen rijden in de woestijn.- Hebben we de avond dat we terug waren in Alice springs een tafel gereserveerd (in Annie's Place) en hebben we lekker zitten schransen en drinken. Elke avond alle maaltijden (en die waren erg lekker) voor 5 dollar (3,10 euro)Yahooooo! Cool-cool… - Hebben we onderweg slechts 1 Kangoeroe in het wild gezien en die lag dood aan de kant van de weg - Stopte Chris (onze eigen Steve Irwin) soms plotseling met een noodstop, vaak om wat aan te wijzen wat hij aan de kant van de weg zag (zoals een prachtige Thorny Devil, een kleine, gecamoufleerde hagedis). Ook was zijn grootste hobbie de hele groep opnaaien om andere groepen te moonen - Hebben we veel gevoetbald op de parkeerplaatsen waar we moesten wachten. En Europa wint het makkelijk van de rest van de wereld... - Kookte we iedere avond zelf, met als hoogtepunt Chili con Camel. - De laatste avond zijn we compleet uit onze slaapzakken geregend en toen we van de kou zaten te bibberen in de bus, moesten we weer terug de regen in, aangezien het kamp moest worden opgeruimd. Met een man of 5 nogmaals een uur de kou in, in de onderbroek om de kleren te laten drogen... - Leuk, lekker en mooi, maar na een paar dagen was het toch tijd om te vertrekken. En laatste dag heb ik vooral niets gedaan, samen met nog wat anderen, zoals Brian uit Australie; Grant de Australier; Fiona en Caroline uit Ierland; Stale en Tanja (Noorwegen) en Graham de Schot. En de laatste avond eens op tijd naar bed! De volgende ochtend met Reisorganisatie The Groovy Grape naar Coober Pedy. In het volgende verslag maar weer… |
Het bekendste stuk steen ter wereld ligt in dit park: Ayers Rock of Uluru in de Aboriginal taal. De rots is 3,6 km lang en steekt 348 meter op uit de platte omgeving. Men veronderstelt dat meer dan tweederde van Uluru nog onder de grond ligt. Je kan om de rots heenlopen (7km) waarbij je rotstekeningen en grotten tegenkomt. Ook zijn er een aantal heilige Aboriginal plekken waar je niet mag komen. De kleuren van Uluru veranderen als de zon ondergaat. Zodat je een steeds dieper rood wordend rotsblok ziet dat uiteindelijk grijs kleurt. En we hadden veel mazzel; na een hele dag bewolkt weer, brak de zon op het laatst van de middag nog even door en werd de rots nog 20 minuten prachtig verlicht... Je kunt de rots beklimmen maar de Aboriginals zijn niet blij met het beklimmen van de rots want het gaat in tegen hun religieuze opvattingen, aangezien Uluru erg heilig voor ze is...