China

Gepubliceerd op: 08-01-2000

China

De geschiedenis

China bezit een van de oudste beschavingen ter wereld, met een ononderbroken ontwikkeling van prehistorie tot heden. Zelf spreken de Chinezen van '5000 jaar geschiedenis en 7000 jaar cultuur'. De oudste geschreven Chinese historische bronnen dateren uit de 13e eeuw v.Chr. Volgens Chinese geschiedschrijvers begon de Chinese geschiedenis met Huangdi, de Gele Keizer (221 v.Chr.). Hij was de eerste Chinese keizer. Veel van de huidige Han-Chinezen beschouwen zich als afstammelingen van hem. In de traditionele geschiedschrijving werd aan Huangdi (of aan zijn ministers) een groot aantal uitvindingen toegeschreven, waaronder trekkarren, boten, kleding, huizen, het schrift, het kweken van zijderupsen en de acupunctuur.

Tijdens de Han-dynastie (206 v.Chr.-220 n.Chr.) werd het rijk uitgebreid tot in Korea, Vietnam en Centraal-Azië. De eerste berichten over China waren reisverslagen zoals die van Marco Polo. De opkomst van Japan en de radicale veranderingen in het China van de eerste helft van de 20e eeuw waren gebeurtenissen die ook tot een grotere wetenschappelijke belangstelling voor de Chinese geschiedenis hebben geleid. Pas sinds de Tweede Wereldoorlog en de opkomst van China als wereldmacht is er een werkelijk brede belangstelling voor de Chinese geschiedenis en wordt de eigen ontwikkeling erkend.

In 1911 werd de laatste Chinese keizer van de troon gestoten tijdens de Xinhai-revolutie en werd de republiek China uitgeroepen. Direct hierna verklaarden Buiten-Mongolië en Tibet zich onafhankelijk en Tannu Tuva werd geannexeerd door Rusland. De eerste president van de republiek was Sun Yat-Sen, die een leider van de revolutie was. In de Eerste Wereldoorlog koos de Republiek China de zijde van de geallieerden en zond duizenden arbeiders naar het front in Frankrijk om te helpen met de aanleg van loopgraven.

Al in 1937 begon voor China de Tweede Wereldoorlog. Japan bezette toen grote gebiedsdelen van Oost- China, waaronder de Chinese hoofdstad Nanking. Dit zou ook de hoofdstad worden van het door de Japanners bezette China. Toen Japan in 1945 WO II verloor werd Nanking weer de hoofdstad van de hele Republiek China. Na de Tweede Wereldoorlog werd in China de Chinese Burgeroorlog tussen de Chinese Communistische Partij en de Kwomintang voortgezet. Deze burgeroorlog werd in 1949 door de communisten gewonnen.
Mao Zedong bracht een dictatoriaal bewind aan de macht brengt dat uiteindelijk een strikte controle zou uitoefenen over het dagelijks leven in China en het leven zou kosten aan miljoenen mensen. Voorafgaand aan het dieptepunt van Mao's regime, de culturele revolutie (1966-1970), heroverde China in 1959 het in 1912 onafhankelijk geworden Tibet.

Na de dood van Mao in 1976 blijft China in naam communistisch, maar wordt geleidelijk aan vrijer op persoonlijk en economisch vlak. Deng Xiaoping, na Mao de voorzitter van de Communistische partij, verklaart: "Het maakt niet uit of de kat wit of zwart is, als hij maar muizen vangt." Hiermee wilde hij zeggen dat het niet zo veel uitmaakt welke ideologie je aanhangt, als er maar goede resultaten worden behaald. Tot op de dag van vandaag blijft het eenpartijstelsel in China gehandhaafd, al wordt door sommige ouderen binnen de partij voorzichtig gepleit voor meer democratie. De schending van de mensenrechten en de corruptie blijven echter een probleem, vooral ook ten opzichte van Falun Gong en Tibet.

Visum:	Gebruiken binnen 3 maanden na afgifte.
Beste reistijd:	In het zuiden heel het jaar, in het noorden juli tot september.