Dar es Salaam 17- 19 feb 2026

Het bus-systeem is in Tanzania erg mooi geregeld: je koopt een kaartje bij een willekeurige verkoper in het centrum, en hij zegt waar de bus vertrekt.

 De motorman die je op de dag zelf naar de bus moet brengen, weet al voldoende en zet je ergens in de drukte af. Welke bus? Vraagt daar iemand. Japanese express.

En je gaat dan van een man naar een andere man en dan weer naar een vrouw en die zegt waar je moet wachten.

Vol vertrouwen, want iedereen wil het beste voor je.

 En als je wilt kun je nog geroosterde maiskolven kopen...

De nachtbus stopt op veel minder plekken, en waar je met de overdag-bus standaard minimaal 2 uur te laat komt, was ik nu met de nachtbus ruim 2 uur te vroeg!

Ik was daardoor al om 5.30 uur in Dar es Salaam en het was nog donker. Ik kon pas om 10u in mijn geboekte kamer en ik was zo'n 10 kilometer van het centrum af.

1+1 = 2: Ik ging naar het centrum lopen…

Onderweg nam ik nog een zoet drankje en een cakeje van 3 dagen oud bij een tuck shop en mocht ik bij een abattoir naar de wc.

En na een koffie en een omelet bij een koffietentje was ik om 10 uur bij NT Homes appartementen. De vriendelijke Bohn was al aanwezig en liet me mijn kamer zien, de gedeelde douche en toilet en gaf me de code voor de wifi. Ik ging eerst maar eens even douchen en rusten, want ik had zeer weinig geslapen in de nachtbus.

Na een homestay, guesthouse, backpackers, hostel, hotel en motel had ik nu een appartement.

Daarna Dar es Salaam verkennen: de oude Duitse en Britse gebouwen, de haven, de kust, maar vooral de vismarkt. Wat een fenomenale plek om te zijn en ik had het gevoel 100 jaar terug in de tijd te stappen.

Oude houten kano’s met zelfgemaakte visnetten. Met emmers uit het schip naar een rij visschoonmakers en dan rechtstreeks in de pan en in een mega- eetschuur kun je aanschuiven.

Dit kan gewoon niet verser!

Ook heb ik nog een bioscoopje gepikt, lekker door de drukker-dan-drukke straten gewandeld en hier en daar met wat mensen gekletst. Het enige nadeel in zo’n hectische stad is dat iedereen die aanstalten maakt om met de toerist een praatje te maken heeft iets te verkopen. Dat maakt de ontmoetingen op deze plek wel minder leuk.

En mijn appartement stond midden in Klein India, dus lekker eten gegarandeerd…

Ik had nog 1 echte uitdaging te gaan op deze reis; zon, zee en strand op een beroemd eiland.