Francistown 20- 22 dec 2025

Gepubliceerd op: 20-12-2025

Ik was in Francistown om de lange reis van Gaborone naar Maun niet in een keer te hoeven doen. Ik bleek een ontzettend leuke homestay te hebben geboekt (al zetten ze dat er helaas niet bij op Booking.com). Wederom logeren bij een dame op leeftijd, Nlea, die er de hele dag is en ondersteund wordt door dochter Margret.

 

Lekker ontbijtje, bijpraten aan de ‘grote tafel’ en een soort van gevoel van thuis komen, als ik in de avond terugkwam van het centrum of van het Indiase restaurant.

Ook al was ik hier maar 2 nachten…

 

Want dat het andere mooie aan dit dorp, er was een Indiaas restaurant, dus twee avonden curry met naan en een biertje.

 

Verder was er echter helemaal absoluut niets te doen, dus de hele dag regen was helemaal niet erg. Ik heb nog wel een ochtend door Francistown gewandeld met mijn nieuw aangeschafte paraplu (het regenseizoen is begonnen), want het was zondag dus ik ging naar de kerk!

 

Niet erg gelovig meer, maar om een of andere reden kom ik graag op religieuze plekken, of het nu een moskee, kerk of tempel is. Waar mensen geloven, is altijd een spirituele sfeer en daar ga ik goed op, om een of andere reden.

 

Ik kwam deze zondagmorgen terecht bij de Anglicaanse St. Patrick kerk en het leek erg op een katholieke dienst. Geen dansen en een bandje dit keer dus, maar wel zingen, zelfs een paar herkenbare nummers. Maar dan alles in het Engels.

 

De vrouwelijke ceremoniemeester vroeg eerst wie allemaal jarig was geweest en een dame kwam naar voren en werd toegezongen. Happy birthday to you!

Toen vroeg ze wie er voor het eerst in de kerk was, en ik kan in een kerk natuurlijk niet liegen. Dus ik stak mijn hand op en moest ook naar voren. Ze wilden graag dat ik wat over mezelf vertelde en waarom ik in de kerk was.

 

Ik heb niets gelogen toen ik zei dat dat ik katholiek opgegroeid ben en dat ik de Nederlandse kerk maar saai vind. Toen ik zei dat in de Afrikaanse kerken zo mooi wordt gezongen kreeg ik zowaar een amen en een applaus…

 

En na weer een lekker Engels ontbijt (witte bonen in tomatensaus, ei, worstje en geroosterd brood), dit keer gemaakt door zoon Tsabo, ging ik naar het busstation.