Gaborone 17- 20 dec 2025

Ik had al vernomen dat de reis naar Gaborone vanuit Ghanzi er een van de lange adem zou kunnen zijn. Ik merk dat ik meer moeite heb met lange reizen. 5 á 6 uur in een busje gepropt en dan begin ik het echt te merken in mijn lijf. Dat was 15 jaar geleden echt anders… ;-)

Ik kocht een soort krentenbol en 5 fat-cakes (soort van oliebollen) bij de dame links voor onderweg. De afgesproken 8.30u vertrekken werd 9.30, dus dat viel erg mee.

Nou ja, nog even tanken dan...

En nog wat mensen oppikken.

En nog even wachten op een parkeerplaats, ik weet niet waarom.

Er zat een ontzettend grappig jongetje, Enileh, in het busje en die wilde alles weten. Hij reisde met zijn moeder, grotere broer en twee zusjes en ik moest erg om hem lachen.

Of ik wel voldoende eten mee had voor onderweg...

Of ik wel voldoende drinken mee had…

De ouderwetse busstations zijn trouwens fantastisch, het is meteen de dagelijkse markt.

Ik moest wederom even zoeken naar mijn guesthouse! De eigenaren zetten het op de verkeerde plek op de kaart bij Booking.com, vermelden geen telefoonnummer en vaak geen adres.

Maar het kwam goed (zoals ze hier zeggen: No stress nè) en ik kreeg een prima kamer. 55 euro voor 3 nachten! Dat is inderdaad een Residential Good Home…

Ik kwam naar Gaborone om deze hoofdstad van Botswana te zien en hopelijk de nachttrein naar Francistown te kunnen nemen. Deze bleek helaas niet meer te gaan.

Ik wilde ook naar een wildpark waar ik zonder gids zou kunnen wandelen, aangezien er geen roofdieren leven, maar ik mocht alleen maar met een auto, helaas.

De lieve dame van de receptie wilde nog wel rijden met haar eigen auto, maar dat kon ik niet maken, vond ik. En ik kwam voor een wandeling, niet voor een autorit.

Midden in de stad is het Three Dikgosi Monument, een bronzen beeld van de drie stammenhoofden: Khama III, Sebele I, en Bathoen I, die een belangrijke rol speelden in de onafhankelijkheid van Botswana. In 1895 reisden de drie naar Groot Brittannië om premier Joseph Chamberlain en koningin Victoria ervan te overtuigen Bechuanaland (de oude naam van Botswana) onder Brits bewind te plaatsen tot de onafhankelijkheid. En dat is gebeurd.

Naast een bezoek aan het Nationaal museum, met veel informatie over het oude Botswana, en elke avond eten op het dakterras van mijn favoriete restaurantje had ik hier niet veel te doen.