Havana 26- 28 mei 2006

Meteen maar goed beginnen, 2 dagen in Havana. Om mijn visum te krijgen MOEST ik een hotelnaam en boekings- bevestiging opgeven (god weet waarom), en dus had ik maar 2 nachtjes in Casa Maribel geboekt (dat is een hotel, voor degene die twijfelen)...
En ik met een vlucht van LanChile dus op pad, voor een 8 urige vlucht naar het mooie eiland Cuba. En nadat ik met de taxi bij mijn casa was aangekomen, heb ik kennis gemaakt met de familie. Het is letterlijk: Het huis van Maribel, zij is de eigenaresse (met haar man en hun dochter) en het huis heeft 1 kamer voor de verhuur. Een erg mooie kamer, met eigen badkamer, toilet, alles erop en eraan... Ze hielpen me ook met van alles en nog wat en ik meteen maar eens de buurt verkennen...

En ik kon meteen al zien dat Havana een prachtige interessante stad is, met mensen die leven op straat (figuurlijk), met prachtige oude Amerikaanse bakken die de straten vervuilen, met de meest vreemde vormen van openbaar vervoer en van een FANTASTISCHE binnenstad. Echt erg mooi en wat een prachtige mensen... Overal wordt je door mensen aangesproken,en vooral omdat ik nu een behoorlijk beetje Spaans spreek, zit ik zomaar een uur te lullen. De eerste avond al met een paar lokale meiden, en met Frank, een Cubaan die steeds vroeg of ik wat drinken wilde kopen voor hem, en een Amerikaan Todd... En met een paar pilsjes op naar bed, En de volgende dag door de stad.

Ik schrijf dit verslag nu ik weer thuis ben, een mooie kans voor een samenvatting van wat ervaringen van Cuba. Cuba is anders, erg anders, het is een van de meest unieke landen ter wereld. Dat komt voor het grootste deel door de communistische dictatuur van Castro. Vrijheid van meningsuiting is iets wat je niet hebt, hier, en de mensen zijn zeker niet rijk. Volgens een Amerikaans blad staat Fidel in de fortune 500 op de lijst in de top tien van de rijkste mensen ter wereld. Maar het is een Amerikaans blad, en daar is net zo veel propaganda als op Cuba.
Door het anders- dan- anders regime zijn er bijvoorbeeld bijna geen PIN automaten (mensen staan in de rij in de bank), want PIN automaten zijn bedoeld om banen te schrappen en dat doe je niet in een communisme. Er is geen concurrentie, alles is van de staat, dus de prijzen staan vast en het personeel doet totaal geen moeite iets te verkopen.

Het land is erg blij met het geld van toerisme: er zijn 2 geldsoorten, de lokale peso en de CUC. De CUC staat vastgesteld met de dollar en is echt bedoeld voor toeristen. Een CUC is 24 Pesos, maar de prijzen zijn vaak gelijk, dus je betaald over het algemeen 20 tot 30 keer zo veel als een lokale bewoner. Totdat je dat doorhebt en dan zorg je dat je nationale pesos in handen krijgt... En ook de bus en de trein werkt ongeveer hetzelfde. Als toerist krijg je een apart loket (je mag niet tussen de lokale mensen in de rij staan) en je betaald dan de toeristenprijs.

Op straat spelen kinderen voornamelijk honkbal, de nationale sport. Maar ze hebben niet veel, meestal spelen ze met een houten stok en een dopje van een limonadefles... Je slaapt bij de mensen thuis (in een casa), dat is natuurlijk de beste manier om mensen te leren kennen en het is ook de goedkoopste manier van leven. De manier waarop je je kunt laten vervoeren is ongelofelijk. Je weet niet wat je ziet, van vrachtwagens met opleggers voor mensen, vreemde taxi's, oude Amerikaanse bakken, paard en wagen, os en wagen, en noem maar op. Op het einde van het verslag een paar voorbeelden... En verder kan ik zeggen dat het een fantastisch mooi land is met veel prachtige mensen. Een voorrecht om hier te mogen zijn, en in de komende verslagen kun je lezen waarom...

- Was mijn slot van mijn tas verdwenen toen ik hem terug kreeg op het vliegveld. Maar ik miste niets uit mijn tas. Er was waarschijnlijk niet veel te halen...
- Havana is aan zee,en de kinderen zwemmen daar en springen van de rotsen. En dat in ondiep water... En als ze zien dat je een camera hebt, dan MOET je een foto maken...
- Cuba is communistisch, en dat kun je aan veel dingen merken, veel politie op straat met veel controles en je moet zelfs je paspoort laten zien (op sommige plaatsen) voordat je gaat internetten.

Aan het einde van dit bezoek aan Cuba kom ik nog terug naar Havana voor een paar dagen, dus nu nog een paar foto's, de rest in het laatste verslag van deze reis...