Iringa 15- 16 feb 2026

Mooi, mijn bus zou om 7.30u vertrekken, dus ik was om 7 uur al paraat op het busstationnetje. Ik dacht dat dit een relatief rustige reisdag zou worden, maar dat verhaal kreeg een andere wending…

De bus was er nog niet, dus ik scoorde nog even een fatcake (oliebol), en na 5 minuten zag ik mijn bus wegrijden!

Ik was verbaasd, 25 minuten te vroeg? De man die mensen de bus in propt was er nog en wij gingen op zoek naar hoe dit nu zo kon gebeuren. Terwijl we weer met een paar anderen stonden te overleggen zag ik op zijn horloge 8.20 uur staan.

Wat? 8.20 uur?

Bleek er een uur tijdsverschil te zijn, wat niet op mijn telefoon te zien was. Hij stond toch echt op automatisch tijd aanpassen…

Haha, wat een vreemd verhaal, weer. Iedereen was wederom erg behulpzaam en nadat ik 10.000 Shilling (3 euro) had bijbetaald werd ik plots in een bus gepropt.

En op een kruispunt halverwege werd ik weer in een andere bus gezet. Ik had alle vertrouwen…

Asanti! Dank je!

Op mijn ticket stond mijn naam als; Reon van Deck. Dat kwam omdat we stonden te dollen dat ik een ‘van’-achternaam heb, zoals ‘van Dijk’ van Liverpool.

Nou, Reon kwam iets buiten Iringa aan, en vond een tuktuk om hem naar zijn hostel te brengen.

Ik was om 6 uur opgestaan en om 18 uur had ik een bed. Voor die reistijd had ik 220 kilometer afgelegd…

De vriendelijke Jackson, de manager van Safari Junction Backpackers Hostel gaf me een bed in the family room (een kleine slaapzaal), maar ik was de enige aanwezige. Jammer, maar dan in ieder geval wel een eigen kamer voor de prijs van een slaapzaal.

De volgende dag had ik de hele dag om zaken te regelen en Iringa te zien…

De zaken die ik moest regelen waren onder andere:

Mijn gecancelde vlucht was na 2 weken nog steeds opgelost. Steeds kwam een nieuw voorstel waar ik meestal Ja op zei, maar die werd dan weer niet door Kenya Airways geaccepteerd! Erg frustrerend… Ik heb nu een geheel nieuw ticket gekocht en ik hoop mijn geld van de vervallen vlucht nog terug te krijgen…

Ik moest voor de volgende stop nog een busticket hebben. Dat is hier letterlijk van het kastje naar de muur. Maar iedereen is zo behulpzaam!

Ik had mijn telefoonoplader én mijn verloopstekker in Mbeya laten liggen… Nieuwe kopen, dus.

Iringa ligt op hetzelfde plateau als Mbeya, ongeveer 1600m boven zeeniveau. Het was daardoor echt fris en ik heb veel regen gehad. Toch heb ik (met paraplu) door het stadje gewandeld, er was namelijk een oud Duits huis wat ik wilde zien, een zogenaamde Boma.

De begraafplaats voor gevallenen in de eerste wereldoorlog wordt erg goed bijgehouden en vormt een rustpunt in de hectiek van het centrum. Bij de meeste gesneuvelden staan de leeftijden vermeld, de meesten kwamen niet boven de 35 jaar oud…

Ik besloot een nachtbus te nemen, want de reis zou 10 uur gaan duren. En dat is veel prettiger rijden op een lege weg.