Kudtakla 11- 14 feb 2005
Gepubliceerd op: 11-02-2005
|
Kudtakla 11- 14feb |
|
De reis Met de trein naar Ubon Ratchathani, met als doel Kudtakla, een dorpje in de buurt van Ubon. Hier ben ik uitgenodigd door de familie Kroungyuth, die mijn vader heeft leren kennen tijdens een van zijn reizen naar Thailand. Hij vertelde hun over mijn reis en vervolgens heeft hun Engels sprekende dochter Patchalaiwan (path voor vrienden) mij via de mail uitgenodigd om een tijdje bij hun te logeren. Mooi toch?
 Het leukste van reizen vind ik nog steeds het ontmoeten van mensen, zowel reizigers als lokale mensen. Dus tegen deze uitnodiging kon ik natuurlijk geen nee zeggen en op 11 februari nam ik dus de trein vanuit Bangkok naar Ubon. Eenmaal daar aangekomen heb ik eerst wat geinternet en geontbijt met 2 advokaten die mij een rondleiding door Ubon aanboden (...).
Bij het busstation werd mij verteld dat ik een bus moest nemen naar Khuangnai en vervolgens met de brommert naar Kudtakla. Deze informatie wordt verteld met handen en voeten, hoe verder van de stad af, des te minder spreken mensen in Thailand namelijk Engels, wat erg leuke momenten oplevert... Ik moest zijn op 92 Moo 3, en probeer dat maar eens uit te leggen. Na ongeveer 10 minuten wist een van de brommerchauffeurs wie Path is en hij wist ook in welk dorp (moo3 is de code van het dorp, kwam ik ook nu pas achter)... En zo stond ik laat in de middag voor het huis van de familie en de moeder kwam me begroeten... |
|
Familie en vrienden  Path is een lerares op een basisschool in Ubon, daarnaast studeert ze aan de universiteit in die stad om haar mastertitel te halen. Ze woont nog thuis bij haar ouders en ze heeft een aantal broers en zussen en alles loopt daar de hele dag binnen en buiten. Sommigen wonen in het dorp en met hun allen zorgen ze voor hun ouders. De dag van aankomst kreeg ik een rondreis van Path met haar auto en heb ik al meteen een hoop familieleden en vrienden ontmoet. Ook 's-avonds was alle aandacht op de Farang (Thais voor buitenlander) gericht, maar op een heel positieve manier, iedereen wilde alles van me weten, ook over mijn reis. Ook hebben we die avond nog veel gelachen, vooral met You, een broer van Path, een fantastische kerel. Hij had wat Engels geleerd en lag steeds helemaal in een deuk als hij zelf naar de wc ging en dan naar mij wees en zei: You to the toilet. Erg grappig en een erg leuk begin van mijn bezoek. De 2e dag kreeg ik van Path een korte rondleiding op de universiteit en vervolgens moest ze naar de les. Ik ben ondertussen wat gaan internetten en naar de film Kung fu Hustle gegaan, een heel grappige en vreemde Hong Kong produktie.
 Vervolgens zijn we samen naar een Bouddhatempel gegaan (wat weer een heel andere ervaring is met een Boeddhiste) en 's-avonds zijn we met een groep vrienden van Path gaan eten en drinken op de rivier. Ja, OP de rivier, want hier hebben ze een hele rij vlotten op de rivier drijven, waar je dan de hele dag op kunt zitten. Veel mensen komen hier s- avonds om wat te eten en te drinken, erg mooi bedacht!
Op het menu stond voor ons papayasalade, een lokale specialiteit, plakrijst, kip en vooral veel bier. Voor de vrienden geld eigenlijk hetzelfde als voor Paths familie, erg vriendelijke en geinteresseerde mensen met een goed gevoel voor humor. De laatste dag ging Path wederom naar school alleen nu had ze de mededeling dat ik mee moest! De klas had mij uitgenodigd naar hun Engelse les, misschien dat ik hun nog wat kon helpen met hun Engels. Ik mocht mij eerst voorstellen aan de klas (35 vrouwen, 5 mannen) en vervolgens begon de les. Ik mocht ook nog een speech schrijven en wat dingen uitleggen over ons Holland en vervolgens moest ik met een aantal dames op de foto. Leuk detail: de klas begint met Goodafternoon teacher, how are you today? en aan het einde wordt afgesloten met Thank you, teacher, see you next time en tijdens de les wordt koffie gehaald voor de Meester, het geeft maar aan hoeveel respekt mensen hier voor elkaar hebben...
|
|
Leuk:
|
- Om 1800u klinkt op het treinstation in Bangkok het volkslied, 's-ochtends om 0800u klinkt deze weer op de radio en in de bioskoop hoor je hem voor elke film, leuk om te zien, elke keer...