Livingstone (2) 20- 26 jan 2026
Gepubliceerd op: 20-01-2026

Weer terug in ‘onze’ Jollyboys backpackers voelde echt
als thuiskomen. Er waren weer wat nieuwe gezichten, maar ook een paar
vertrouwde. Het personeel gaf ons een upgrade, waardoor we nu een eigen
badkamer hadden. Erg makkelijk om onze kleren te wassen, want alles was vochtig
en stonk, door de nachtregen bij het raften.

En het Livingstone-feestje was nog niet voorbij.
· Er was een hamburgeravond met pubquiz waar ik in de uiterst getalenteerde groep zat met de Brit Geoff, Zuid Afrikanen Zen en Rich.
· Er was een braaiavond waar we met Hannah en Allysa een salade deelden en worstjes uit de pan aten (het regende, dus de Braai, ofwel BBQ, ging niet aan).
· Met een zeer introverte gids deden we een gratis walking tour, met mooi houtsnijwerk in het park en wat oude gebouwen in het dorp. Het eindigde op de toeristenmarkt met veel stoffen en houtsnijwerk.


· We gingen een ochtend terug naar de watervallen om een tip uit te proberen die we van de Indiër Rajah hadden gekregen: Het resort Avani ligt naast de watervallen en daar konden we gewoon binnen lopen. Super-de-luxe, en het ligt aan de Zambezi rivier voordat deze in de Victoria watervallen overgaat.
De zebra’s die hier lekker rond-grazen waren al mooi, maar plots moesten we stoppen voor een overstekende Giraffe (genaamd Bob)! Hier waren we even stil van… Deze dieren worden weliswaar gevoerd, maar ze kunnen weg naar het nationaal park als ze dat willen. Dus semi- wild, maar nog steeds erg mooi…
En omdat we hier allemaal gratis mochten zijn, hebben we de resort beloond door een drankje te doen op het terras. 14 euro voor een cola en een cappuccino!

· Er was een bijeenkomst in de Rastafari kerk in het dorp en die hebben we op zaterdag opgezocht. Benji van ons guesthouse had ons verteld hoe we daar konden komen. Maar ook chauffeur Bison wist de weg, nadat hij wat rondvroeg. In de ochtend was nog niet veel te doen, maar ’s-middags kwamen we ‘elder’ Solochi tegen en we gingen samen met hem naar de plek waar normaal de bijeenkomst wordt gehouden.
Priester Ruben preekt daar normaal voor de Rastafari, de dienst was klaar, maar hij was er gelukkig nog. Het werd een bijzondere ontmoeting, met veel geschiedenis over liefde, Rastafari- geloof en Bob Marley.
Wij zijn volgens de Rasta- leer trouwens Diana (charlotte, april) and Isaka (Leon, Augustus).
· Eigenlijk zouden we na de Rasta bijeenkomst met rafting-gids James nog zijn geboortedorp bezoeken en daar blijven slapen. Maar daartoe was James niet meer in staat. We hadden echter onze kamer bij Jollyboys al verlaten, gelukkig was er nog een kamer vrij en konden we weer inchecken… ;-)
· Onze laatste dag hadden we fietsen gehuurd en konden we de omgeving van Livingstone beter leren kennen. Dat was erg mooi, de randen van de stad zijn zó anders… We kwamen bij een kerk waar de muziek uit de boxen knalde. Zoals in dit filmpje te zien is, hebben we heerlijk gedanst…


Ook de middag zouden we gaan fietsen, maar het was zo’n lekker weer dat we aan het zwembad hebben gelegen. Het was dan ook onze laatste dag en deze 2 uurtjes lekker weer voordat het ging regenen pakken ze ons nooit meer af…
Wat een heerlijke tijd in Livingstone. Hier gaan we nog
vaak met heel, heel veel plezier naar terugkijken! Maar er komt een moment van
afscheid. We hebben de laatste avond nog een keer heerlijk gegeten en op 26 januari vertrok onze bus naar de hoofdstad.