Livingstone 5- 6 jan 2026

Ik had niet veel te doen in Livingstone, want ik ging er nog met Charlotte naartoe. Daarom bleef ik maar 1 nacht, maar omdat de reis zo vlot ging, had ik de middag en de avond om wat zaken uit te pluizen.

Ik wilde vanuit Kasane de benenwagen nemen naar de grens, maar het regende 5 januari dat het goot. Een vriendelijk stel stopte om me een lift te geven en brachten me naar Kazungula. Toen het daar stopte met regenen kon ik toch gaan lopen. Echter nu geen 2 uur, maar slechts anderhalf uur.

Langs een groep apen, over de rivieren Chobe (links) en Zambezi (rechts), met twee Nijlpaarden die lekker aan het chillen waren, kwam ik bij de grens.

Ik denk niet dat ik ooit zo’n soepele grensovergang heb meegemaakt. Bij zowel de uitgang van Botswana als de ingaande immigratiedienst van Zambia klonk het stempelapparaat binnen enkele minuten; tsjak!

Het blijft een van de mooiste geluiden die ik ken!

En geen visum nodig, heerlijk.

Ik liep weer verder en werd daar opgepikt door iemand die toch naar Livingstone wilde. Voor 200 Kwatcha mocht ik wel mee rijden. Ik was uiteraard voorbereid en ook voor 100 was het oké.

Het was maar een uurtje rijden, en in Livingstone stopte de chauffeur netjes bij het PIN automaat.

Ik had Kaz Inn redelijk snel gevonden, een soort van homestay, al heb ik de familie weinig gezien. Ik ben de hele dag in het dorp zaken wezen regelen, zoals kijken welke hostels er leuk uitzagen, welke safari’s en andere activiteiten ze konden regelen en waar een goed koffietentje was met wifi.

Mijn guesthouse had geen stroom, dat gebeurt hier wel eens, en dan zoek je naar een tentje met een generator.

Ook moest ik nog mijn bus naar hoofdstad Lusaka regelen en daarvoor moest ik eerst een stuk of 8 mannetjes (die commissie krijgen van de maatschappijen) van me afslaan (figuurlijk) en zodra ik mijn ticket had heb ik ze geen van alleen meer gezien.

En de volgende dag om 6 uur weer op pad…