Maun 22- 26 dec 2025
Gepubliceerd op: 22-12-2025
Ik kwam mooi op tijd op het busstation aan van
Francistown en er stond al een bus klaar. We moesten nog wachten tot deze zich
vulde, maar ik vroeg alvast of ik voorin mocht en dat was goed. Maar niet
slapen, aub, vroeg de chauffeur, want dan was het risico dat hij zelf ook in
slaap zou vallen...!
Dus ik had een goede reden om wakker te blijven, als je ziet hoe hier de staat van het wegdek is en wat hier allemaal zomaar over kan steken!
Ik had dit keer mijn verblijf snel gevonden en ik bleek opnieuw een home stay te hebben geboekt. Nou heette de plek ook wel Home Stay, maar dat wil niet alles zeggen.
Mighty en haar gezin stonden al op me te wachten,
en aangezien het al donker werd heb ik geducht, wat gegeten en ben ik op tijd
gaan slapen.
Het was ook echt weer een lange reisdag geweest en dat voelt zwaarder dan 15 jaar geleden. Toch geniet ik ook wel van deze ritten, je ziet het land beter als je overal stopt om mensen op te pikken en de bus die steeds weer wordt volgepropt geeft een verbinding met anderen en vergroot het reisgevoel.
Maun was de hoofdreden van mijn bezoek aan Botswana! Ik wilde 2 dingen;
Een Mokoro trip, dan ga je met een traditionele kano en een bewoner van de Okavango delta deze delta ofwel vlakte bevaren. Dat gaat nog traditioneel met een stok als aandrijving. En/ of wilde ik naar het Nationale park Moremi voor een safari.
Dat laatste had ik al snel door; voor een safari is het
echt veel te nat. De dieren hebben dan drinken genoeg, dus zijn verspreid door
de gigantische parken. In het droge seizoen komen ze naar de waterholes en daar
ga je dan langs…
Voor de boottocht waren minimaal 5 a 6 toeristen nodig, anders betaal je 5 a 6 keer zoveel, oftewel dan huur je in je eentje de hele boot af en het vervoer er naar toe!
Dus ik heb 5 organisaties een mail gestuurd en heb een paar dagen gewacht.
En ik heb nu nóg van niemand iets gehoord…
Wel ik kon wel in mijn eentje, maar dan betaal je het
volle pond en het is veel minder leuk. Witte mensen rijden in een 4x4 of zitten
in een koffietent. Er zijn geen guesthouses, geen backpackers- atmosfeer, men
rijdt alleen voorbij en slapen in resorts. Jammer, maar het is niet anders.
Ondertussen heb ik de tijd in Maun doorgebracht in het
dorp, en wandelen langs de rivier, die nu vol water staat.
Meer mensen lopen
gelukkig langs de rivier dus ik liep niet het risico om een hippo of een croco
tegen te komen… Het zal je maar gebeuren!Voetballende kinderen en zingende mensen op straat en overal een vriendelijke glimlach. Al komt daarna wel vaak de vraag of ik nog wat Pula te besteden heb voor wat eten…
En de laatste avond zou er een groot kerstfeest zijn bij de grote shopping-mall...
Ik besloot om op 2e kerstdag de bus te nemen, hopelijk meer geluk op wildernis- avontuur in Katane.