Mbeya 13- 15 feb 2026

Met de bus scheurden we langs de rijstvelden van Malawi naar de grens. Bij de grens werd ik eerst op gele vaccinatie tegen koorts gecontroleerd.

Het land uit gaan is meestal een makkie, maar bij de immigratie- dienst van Tanzania begon het gedoe. Ik had een visumaanvraag lopen, maar deze was nog niet binnen en de dame achter het raampje stelde voor dat ik de 14 dagen die er soms voor staat in Malawi af zou wachten. Omdat bij hun het systeem eruit lag!

Nou, dat dacht ik dus niet. Ga het maar regelen… Ze werd na een paar minuten al moe van me en vroeg een collega om mij over te nemen.

Deze dame nam alle tijd voor me en na 3.5u wachten werkte het systeem weer. Ze had inmiddels contact opgenomen met het hoofdkantoor en ik kreeg mijn stempel! Yes!

Met een motor en vervolgens een andere bus (die ik in het volgende dorpje had gevonden knalden we richting Mbeya, waar ik een kamer had geboekt. Maar de bus stopte echter 10 kilometer buiten het dorp en moest ik op zoek naar een ander transportmiddel om me naar Mbeya te brengen.

Mbeya ligt op een plateau, ongeveer 1800m boven zeeniveau. Het was dus nat en fris, maar een keer een avond een vest aan is toch ook wel weer eens lekker.

Ik had een kamer in JM motel gekregen, een echt motel! Volgens mij heb ik nog nooit in een echt motel geslapen en ken ik ze alleen uit Amerikaanse films. Met een restaurant, een bizarre tv- lounge (foto) en een bar. En een prima eigen kamer met eigen toilet en douche voor 12 euro per nacht.

Ik had hier maar 1 hele dag, wat prima was voor een dorp als dit. Ik heb wat rondgebanjerd, naar de markt geweest en een heerlijke koffie met gebakje genomen bij een klein en gezellig bakkerijtje.

In Tanzania is Swahili de primaire taal, wat de blootstelling aan Engels zeer beperkt in vergelijking met vorige landen.

Een groepje tienermeiden kwamen naar me toe en zeiden; Please, give my money! Bleken ze aan het collecteren te zijn voor de kerk…

En twee avonden heb ik een paar uur in de bar doorgebracht. Met voetbal op het scherm en van de duizenden truckers (Mbeya is een knooppunt met Zambia en Malawi) die hier langs komen, hangen dan een aantal gezellig aan de bar, samen met zakenlui en de witte man op doorreis.

We hadden veel gesprekken over cultuur, relaties en familiebanden. Leuk en weer veel geleerd!