Medina 25- 26 apr 2025

Veel lifters dit keer en dat is toch erg gezellig. Van Charlotte mag ik geen lifters meer laten staan, ik doe mijn best... ;-)

 

Ik had een paar keer Pakistani dit keer, niet veel Engels maar brede glimlachen en heel veel Shukran (dank je).

Een begon zelfs te bidden omdat hij mee mocht rijden! Het leven voor de immigranten is zwaar, ze moeten naar de volgende stad liften in deze hitte en ik denk dat ze daarvoor moeten betalen.

 

Men vroeg 'Floess?'en mijn antwoord is dan 'La, Floess!' Nee, geld! Haha, met handen en voeten.

..

Ik stop onderweg altijd wel een keer voor koffie, echte Arabische als ze hebben. Maar een keer werd ik halverwege mijn koffie eruit ge-bonjourd! Het was tijd om te bidden. Ik mocht wel blijven zitten, maar de deur ging op slot en ik wist niet wanneer ze weer terug zouden komen. Fantastisch, toch?

 

En wat een bijzondere rit, deze keer. Lifters, verlaten dorpjes, mensen die wonen in zelfgebouwde hutjes... Ik was zeer onder de indruk.

Onderweg ook een paar imkers met de lekkerste honing die ik ooit heb geproefd. Ik heb uiteraard een potje gekocht, maar hoe die bijen nu aan al de bloemen komen om deze honing te kunnen maken, is me een raadsel...

 

 

 

 

 

 

 

Nog geen 400 kilometer dit keer, over de goede wegen van Saoedi Arabië, dus ik kwam redelijk relaxt aan in Medina, de heilige stad.

 

De profeet Mohammed kwam uit Mekka, maar pas terug in Medina startte hij samen met zijn volgelingen op aanwijzingen van God het nieuwe geloof de Islam op, in 622 van onze jaartelling. Dus in Medina is alles begonnen.

 

Toen ik een bed had gekregen in het Mount of Peace Hostel, een klassiek hostel met keuken, ruikende snurkers en andere backpackers, nam ik meteen de benenwagen. Ik had deze middag om Medina te zien, de volgende dag moest ik al door naar het vliegveld.

Ik begon met het oude treinstation, wat in de Britse tijd nog gebouwd was om het hele noorden met Medina en Mekka te verbinden. Een prachtig gebouw, het museum was helaas dicht. Zal wel komen omdat het vrijdag is, het is hier nooit helemaal duidelijk wanneer en waarom iets dicht of open is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende stop deed mijn mond open vallen. De An Nabawi moskee is na de moskee in Mekka de grootste moskee ter wereld en is daadwerkelijk ongelofelijk prachtig en groots! Je weet niet wat je ziet!

Ik hoop dat de foto's meer zeggen, met woorden is het moeilijk te omschrijven.

 

 

 

Nu was het weer voordeel dat het vrijdag was, er waren veel mensen om te bidden.

Duizenden mannen, vrouwen en kinderen waren daar om de heilige plaats te bezoeken en de sfeer was echt te voelen. Ik kreeg een soort van kalmte over me en heb zelf een uur of zo in de moskee gezeten en gelopen. De moskee is open voor bezoekers, en dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht...

 

 

 

Door de stad liep ik terug naar mijn hostel, at nog een curry bij een Indiër en lag lekker op tijd op bed.

 

Ik lag nog even na te genieten van deze verrassende ervaring van vandaag. Ik lag er echt even wakker van.

 

 

 

De volgende ochtend een douche, nog even kletsen met wat reizende Maleisische gasten en toen een simpele en wat saaie rit naar Djeddah. Vandaag ging ik al vliegen.

Ik reed wat rond bij het vliegveld, maar ik kon de weg naar de autoverhuur niet vinden. Maar toen kwam Nabil to the rescue, hij werkte bij een van de verhuurders en reed met mij mee, helemaal van het vliegveld af en via de snelweg weer terug. Anders had ik de autoverhuur nooit gevonden!

Ik nam meteen een taxi naar de red Sea Mall, voor wat eten en een filmpje. Ik had 12 uur om te doden, dus een bioskoopje kwam wel goed uit.

 

En de voorstelling kwam met gillende meiden bij de horrorfilm Until Dawn. Er zaten allemaal vrouwen in de zaal en die gilden het steeds uit en moesten daar zelf om lachen. Hilarisch! ook een mooi voorbeeld dat vrouwen (vaak zonder hoofddoek) hier echt aan het emanciperen zijn. Auto rijden, werken, uitgaan, dat gaat de goede kant op.

Toen met een taxi weer naar het vliegveld, geld wisselen, inchecken en via Istanboel terug naar huis, terug naar Charlotte.

 

Tot de volgende reis!