Mendoza 15- 17 dec 2005
Gepubliceerd op: 15-12-2005
|
Mendoza 15- 17dec |
|
De Andes
|
|
Argentinië Het land van de tango, Evita Peron, de prachtige natuur, Maradona en Maxima. Ik kwam hier nu alleen maar als doortocht naar Bolivia, maar ik had voor Mendoza wel een paar dagen de tijd. |
|
Mendoza  Mendoza is vooral bekend als de wijnstreek van Argentine. 70% van de Argentijnse wijn wordt in het gebied rond Mendoza gemaakt (o.a. de Rioja). Het is een opmerkelijke stad op vele manieren. Wat mij het meeste opviel, was de open riolering, waar de lokale rivier doorheen stroomt en waar ook de bomen langs de straat in groeien. De bomen leven dus van de inhoud van het riool... Het was dit keer een heel gezoek naar een geschikt hotel, alles is hier erg duur geworden (vergeleken met de prijzen uit de reisgids). Ik had besloten om toch maar weer een slaapzaal te nemen, na even wat te hebben geinternet kwam ik met Helena aan de praat, een Belgische uit Antwerpen en we gingen s-avonds samen met Aaron een Amerikaan uit eten. Hij woont hier al langer (Spaanse les) en hij wist wel een eettentje. Het was in buffetvorm (eten wat je kunt!) en dat voor 3 euro. En het eten was heerlijk (en vooral veel), van aardappels en rijst tot alle soorten vlees, salades en alle soorten toetjes. De Argentijn gaat pas tussen 9 en 10 eten, dus toen wij klaar waren (rond 22.00u) begon de tent pas te leven, het restaurant tot de nok gevuld en live tango-zang...
 Genoeg gegeten en gedronken, maar het slapen wilde niet lukken, de kamer was bloedheet, de ventilator werkte niet en de straat langs de kamer was me toch een partij lawaaierig. Maar niet getreurd; de volgende ochtend heb ik meteen een ander hotel gezocht (hotel Galicia) was de naam en al was het wel wat duurder, nadat ik de hele dag door de stad had gebanjerd heb ik laatste avond heerlijk geslapen... |
|
Adios En dat was ook wel nodig, want ik had een nachtbus geboekt (18 uur in de bus) en dan is het wel prettig als je daar wat uitgerust aan begint. En het werden 2 dagen van reizen, op weg naar de grens met Bolivia... |
De busrit naar Mendoza ging dwars door (en over) het Andes gebergte. En dat het een prachtig gebied is, was al te zien vanuit de bus. Met de camera in de hand en met de ogen wijd open zat ik in de bus. Nog nagenietend kwam ik (na een grondige douane controle) aan in Mendoza. Zowel de douaniers als de mannen die de bagage laden vragen om een fooitje. Normaal doe ik niet aan fooien, maar ik denk dat het met deze 2 beroepen niet slim is om niets te geven, als je begrijpt wat ik bedoel...