Merida 13- 16 okt 2009

Merida 13- 16 okt 2009

Boem is ho!

De bus ging lekker en aangezien we toch met ons vieren waren konden we wel een taxi delen. Ik neem normaal zelden een taxi en onderweg kregen we een sein dat ik de volgende keer weer gewoon de bus moet pakken of lopen:
De taxi ramde vol in een andere auto, de hele zijkant van de andere auto in elkaar! Niemand gewond gelukkig, al leek de chauffeur even in een kleine shock te verkeren. De dame die we hadden aangereden was ook oké, maar het kruispunt stond volledig vast. We boden aan om de auto weg te duwen, maar dat wilde hij niet, dus konden we eigelijk niet veel anders doen dan betalen en naar ons hostel te gaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nómada

Dit was het hostel waar we een bed namen. De Engelsman Adam kwam tegelijkertijd aan en de mannen kregen een slaapzaal en Silvia en Ingrid wilden graag een aparte kamer. Een hostel met zwembad, ontbijt, gratis internet , allemaal voor 5 euro. Prima! We besloten om het de komende dagen lekker rustig aan te gaan doen.

Dus naast een gratis stadswandeling van de plaatselijke VVV en een dansvoorstelling in het theater hebben we vooral wat gebouwen en een kunstmuseum bezocht en alles op een rustig tempo...
Aan het zwembad, of wat drinkend in de kroeg (natuurlijk met Tequilla), etend in de fantastische eettentjes die er zijn en een ijsje eten in de supermarkt. Waar air conditioning is en waar ze zelfs tafels en stoelen hebben staan.
Maar vooral hebben we veel gelachen...

 

 

 

 

 

En:

- De beste eettentjes zijn die waar ze geen alcoholvergunning hebben, die vinden het prima als je je bier in de supermarkt haalt. Ijskoud en goedkoop.
- De marken zijn soms volledig gericht op toeristen, ik heb al zó veel magneetjes gezien dat ik mijn moeders koelkast helemaal vol kan hangen...

- Als mensen je in een kroeg zien, of op straat en er is live-muziek (en dat gebeurt nogal eens) dan moet je mee dansen, en vaak is dat Salsa! Op een avond werd Silvia gevraagd door een oude Mexicaan om mee te dansen (nou ja, gevraagd, ze werd meer meegesleurd...) en ik dacht, dat is een goed idee, dus ik heb een oudere Chica gevraagd, en die bleek de salsa veel beter te kunnen als ik...
De volgende avond hebben Silvia en ik maar meegedaan met de gratis salsa lessen van het hostel. Ons maken ze niks meer...

 

 

 

- Ik ging naar een lokale film en het theater was zó klein dat de man mij een kaartje verkocht, snel omliep en de deur openhield en later ook mijn kaartje afscheurde. Ik was de enige in de zaal, en toen ik eerder wegging omdat de  film tegenviel denk ik dat ze de voorstelling maar gestopt hebben...

We besloten de volgende stop weer als een dagtrip te doen. Dus vroeg in de bus, op naar meer ruines