Nkhata Bay 4- 7 feb 2026

De bus vertrok om 13u en we gingen door een compleet ander landschap; uitgestrekte bossen met hoge bomen, door de heuvels en het werd ook fris.

De racende en rammelende bus kwam op een soort van eindpunt, waar ik nog een deeltaxi moest regelen, zodat ik in het donker aankwam in Nkhata bay aan het meer van Malawi, waar mensen met de boot reizen en gaan vissen in uitgeholde boomstammen.

Dit keer was mijn slaapplek makkelijk te vinden; iedereen kent de Butterfly Eco Lodge, want daar slapen alle toeristen… Er zijn nog wel wat andere plekken, maar in het laagseizoen gaat bijna iedereen naar Butterfly.

Het is een eco lodge, wat wil zeggen dat alles gerecycled wordt en eten uit eigen tuin of uit de buurt komt, en een eco toilet waar je na je grote behoefte een schep as en een schep zaagsel op doet, zodat het kan fermenteren. Dit gaat weer als mest over de planten.

De vriendelijke Winnie checkte me in en liet me mijn slaapzaal zien (helemaal voor mezelf!) en de stevige klim naar de gedeelde douche en toilet.

Ik had hier afgesproken met Bobby en Isabel, die we in Livingstone en Lusaka al hadden ontmoet.

Erg leuk om hun weer te zien en we hebben twee dagen samen opgetrokken. Poolen (met Donna, die het achter de bar niet druk had), biertje drinken, kletsen, eten in het One Love restaurant van Rastafari Kelvin en vooral lekker chillen.

Want Nkhata Bay is echt de plek om wat lui te zijn; zwemmen, duiken, snorkelen en genieten van het prachtige Malawi meer.

Daarom had ik ook een afspraak gemaakt met Jason, de duikinstructeur van Aqua Africa, de enige duikschool van het dorp. Onderweg kwam ik nog in gesprek met twee mannen van de bar bij het hotel van Aqua. We zaten ruim een uur te kletsen, zodat ik zelfs te laat bij het duiken kwam… ;-)

Jason komt uit de VS, maar heeft het grootste deel van zijn leven in Japan gewoond. Nu woont hij met zijn Malawische vrouw en twee kinderen in Nkhata Bay.

Hij stelde voor om meteen de eerste duik te maken en dat leek me een prima plan.

Ik had meteen de boottocht door de baai, die ik toch al wilde, om naar de duikplek te gaan…

Overhangende rotsen, kleine doorgangen om doorheen te duiken en vooral groepen vissen die hun hele leven op hun kop zwemmen omdat op de overhangende rotsen het voedsel zit.

Kun je je voorstellen dat je je hele leven ondersteboven leeft en niet doorhebt dat je de enige bent? Fascinerend!

Ik wilde nog een nachtduik maken, maar op een of andere manier was er water in mijn linkeroor gekomen en heb ik 2 dagen het gevoel gehad dat ik een oordopje inhad. Ik heb dus moeten besluiten om het bij 1 duik te houden. Jammer, maar zo gaat het.

Mijn laatste dag was er stroom, dus heb ik wat aan de website kunnen doen, mailtjes kunnen sturen en berichten kunnen lezen. Ik heb zowel hier als in Lilongwe veel stroomuitval gehad en daarmee verdwijnt automatisch ook de wifi.

Ik had ook een schoudertas die helemaal uit elkaar viel, maar waar ik geen afstand van kon doen. Dankzij Bobby kwam ik in aanraking met Mabel, een dame die zelf kleding maakt en zij heeft mijn tas helemaal verbouwd.

Drie nachten was ik op deze mooie plek, ik ging op weg naar de bergen…