Raften 19- 20 jan 2026

Op maandagochtend stonden rafter Kennedy en eigenaar Jonathan van River Runner Adventures om 11u bij ons guesthouse.

We hadden bij hen een 1 day 1 night rafting tour geboekt.

Rechtstreeks bij hen, toen we in gesprek kwamen met Kennedy, want de toer-organisaties zijn echt veel duurder! Dit hadden we ook al gedaan met de boottocht en dat was goed bevallen...

We hadden nu 11 gidsen voor 4 toeristen, wat een beetje vreemd leek, maar de mannen uit de dorpen hielpen op alle punten langs de rivier om alle spullen naar beneden en weer terug naar boven te dragen.

We begonnen met een lunch, daarna een briefing en toen helm op, life jacket aan en onderweg! Met Jonathan en Kennedy in de kayak voor eventuele toeristen die uit de boot vallen en James aan het roer van onze raft. Ook was John in onze boot, hij wil het vak van gids/ kapitein/ reisleider leren van James.

De rivier wordt in het regenseizoen steeds hoger en dan heb je het over tientallen meters verschil, volgens James onze kapitein. Dat betekent dat het startpunt van deze trip steeds wordt verplaatst.

In het laagseizoen start men bij de boiling pot, aan de voet van de Victoria watervallen, waar wij ook zijn geweest. Maar dat is nu te ruig en gevaarlijk om te raften.

Op deze tocht gingen we van ‘rapid’ 10 tot en met 25. Na een fenomenale tocht (we konden zelfs zwemmend door stroomversnellingen), die ik alleen kan beschrijven als adrenaline-kick en het beste met foto’s en een filmpje kan laten zien, kwamen we bij een stuk wit zand waar we ons kamp gingen opzetten.

De mannen uit het dorp kwamen precies op dat moment van de oevers van de rivier naar het kamp. En de oevers liggen zo’n 200 meter met een steile wandeling boven de rivier. Het is prachtig hier!

We hebben samen de tenten opgezet, maar het eten mochten we ons niet mee bemoeien! En dat was waarschijnlijk maar goed ook, want nu was het heerlijk! ;-)

Slapen langs een wilde rivier, volledig afgelegen van de bewoonde wereld en de hele nacht regen op de tent. Dat voelde fantastisch.

Ik heb niet veel geslapen, maar Charlotte wel en de volgende ochtend was het gelukkig droog, zodat alles een beetje kon drogen.

Volgens de gidsen hoefden we niet bang te zijn voor de vega- krokodillen die in de rivier leven (en die we onderweg ook hebben gezien), zij eten alleen maar vis, zeiden ze… Kwitnie…

Na een prima ontbijt mochten we weer. De laatste 4 stroomversnellingen voordat we aan een flinke bergop- wandeling zouden beginnen om weer bij een onverharde weg te geraken.

En ook dit laatste deel raften was weer opwindend. Door golven van meters hoog, over schuimkoppen, zorgen dat je in de boot blijft en hopen dat de boot niet omgaat.

Maar niemand had het gevoel dat het mis zou gaan.

Onze raft-genoten Hannah1 uit Zuid Afrika en Hannah2 uit de VS waren met ons de andere toeristen.

De weg terug was een flinke wandeling bergop, met de sjouwende mannen die ons inhaalden. Wat een sterke kerels!