☰

Skopje 10- 14 okt 2022

Gepubliceerd op: 10-10-2022

 

Het kostte ons ongeveer 3 uur rondrijden door de stad en ruim 8 hostel-bezoeken, voordat we een geschikt hostel hadden gevonden. De ene was dicht, de andere bestond niet meer, weer een andere hadden ons liever niet (???) en sommigen waren erg saai en dood.

 

Get Inn Hostel was uiteindelijk een prima keuze, 1 nacht in de slaapzaal en daarna kregen we een prima eigen kamer. Er was een keukentje, parkeerplaats om de hoek en uiteraard leuke andere reizigers.

En fijn, midden in het centrum…

 

 
 

De eerste avond hadden we zelf gekookt en zijn we op tijd naar bed gegaan. Een slaapzaal is toch altijd even wennen, dus we waren blij dat we de volgende ochtend konden verhuizen naar de eigen kamer.

 

Daarna lunch en de stad in. We zagen de prachtige en ook een beetje vreemde binnenstad en de mooie bazaar.

 
 
De stad staat vol met standbeelden, waaronder ook van onze grote held Skanderbeq, een Albaniër die geholpen heeft de Ottomanen uit de Balkan te weren.
 Met zijn altijd stoere kop, die we maar al te graag nadoen…

 

Maar ook uiteraard een standbeeld van de Macedoniër Alexander de Grote, al heet het standbeeld officieel Ruiter te Paard, of zoiets, omdat de Grieken vinden dat hij hún held is. Erg kinderachtig, maar de Grieken blokkeren nog altijd de toenadering tot de EU voor Noord Macedonië.

 

Ook weer een mooie ontmoeting; we belandden in een lokaal theehuisje, waar mannen schaak aan het spelen waren en toen kwam er een oud mannetje binnen.

 
Hij keek ons aan en standaard zeiden wij; ‘Toerist. Holanda’. Bleek hij, Nazmi Sadik, 5 jaar in Duitsland in de bouw te hebben gewerkt (Schwarts…) en toen weer is teruggekeerd naar Macedonië.
Wat hij dan in een Turks theehuis deed, was omdat hij zich eigenlijk Turks voelt, zijn opa was Turks.

Een mooi en open gesprek, onder andere over zijn vrouw die bij een ongeluk om het leven was gekomen en zijn tijd tijdens het Communisme en de val van de muur.

Echt een heel opmerkelijke ontmoeting…

 

 
 
 
 
 
 

We vonden een restaurantje waar we zonder vlees (we eten echt te veel vlees!) toch een heerlijke maaltijd konden samenstellen van gebakken bonen, salade, brood, Ajvar en gegrilde groenten. Heerlijk, en het was 10 euro in totaal, inclusief drinken.

 

De tweede dag gingen we eerst de omgeving wat beter verkennen. Met de dubbeldekker naar de shoppingmall aan de rand van de binnenstad, daar wilde Charlotte misschien nog wat shoppen, morgen, en ik naar de film.

Veel bussen zijn hier van het Britse type dubbeldekker, dus we hebben bovenin een plaatsje gevonden, uiteraard…

 

Daarna weer wandelen door de stad, met af en toe een stop voor thee, een bezoek aan de nationale galerie in een prachtige oude hamam en naar het (helaas zeer vervallen) Museum van Macedonië, wat volgens de beheerder teloorgaat door corruptie.

Met displays van nationale traditionele huizen, kleding en gereedschappen en prachtige en aandoenlijke foto’s van de 19e en begin 20 eeuw. Echt fascinerend, echt stom dat de helft gesloten is door lekkage…

 

De laatste hele dag rondleiding van Zohar door het oude centrum. Met een bezoek aan oude huizen, zoals een eeuwenoude karavanserai en uiteraard veel informatie over de nationale cultuur en gebruiken.

En we (ongeveer 10 toeristen) konden echt álles vragen, Zohar kent geen taboes (en is niet erg blij met zijn corrupte regering).

 

Daarna winkelen en naar de film en in de avond bijkletsen met andere reizigers. In dit hostel was geen backpacker-sfeer, maar eerder mensen die hier werken, studeren, werk zoeken, enzovoort. Toch weer even anders.

 

En op 14 oktober vertrok ons busje weer, gelukkig met ons erin, op weg naar oude vrienden…