Swakopmund 1- 6 dec 2025

Op deze mooie, zonnige eerste dag van december kwam ik in Swakopmund aan, nog steeds samen met Herb uit East Sussex, Engeland.

Swakopmund is een kuststad in Namibië aan de monding van de rivier de Swakop in de Atlantische Oceaan. Het heeft een erg Duitse uitstraling, vanwege het feit dat Namibië ooit een Duitse kolonie was.

Tegenwoordig wordt er nog veel Duits gesproken en kun je Kaffee mit Kuchen bestellen in een Konditorei.

Swakopmunds naam komt van het woord Tsoakhaub in het Nama/Damara. Tsoa betekent achterste en xoab uitwerpsel. Hiermee wordt de rivier de Swakop beschreven, die vaak dode dieren meedroeg naar de Atlantische Oceaan. De Duitse kolonisatoren verbasterden de naam naar Swachaub en later naar Swakopmund wat in het Duits monding van de Swakop rivier betekent.

Swakopmund is een populaire vakantiebestemming voor mensen uit de hoofdstad Windhoek, omdat het in het binnenland van Namibië in de zomer wel 40°C kan worden. En hier in Swakopmund is het steeds een heerlijk 20 tot 25 graden. Heerlijk!

De bus vanuit Windhoek vertrok 1,5 uur te laat, maar toch kwamen we op tijd aan in Swakopmund, dus ik had nog tijd om wat te eten en dan met de andere gasten van ‘Salty Jackal Surf Camp and Backpackers’ een film gekeken over Andy Irons, een bekende surfer die op een vreemde manier aan zijn einde is gekomen.

De eerste ochtend sprak ik af met Herb (die zat in een ander hostel) om een aantal activiteiten te bespreken. We hadden een afspraak met Pali, die zou ons kunnen helpen met Sandboarden, ergens bij Walvisbaai.

Pali zag er een beetje uit als een zwerver, hij werd door de bewaking bijna weggestuurd bij het koffietentje waar we zaten.

Maar ook Herb bleek wel fan van bijzondere karakters, dus we boekten bij hem. Ook boekten we een excursie naar Walvisbaai en Sandwich Harbour en na ons bezoek aan Swakopmund wilden we een aantal dagen op safari. Kortom, we gingen heel wat ondernemen, dat alles beschrijf ik in de volgende 2 verslagen.

Swakopmund gaf me meteen een welkom gevoel, vandaar dat ik hier wel wat langer wilde blijven. Dat kwam ook door de Salty Jackal Backpackers, waar ik een bed kreeg in de slaapzaal, en waar vooral veel surfers verbleven. Er was een filmavond, er werd een keer voor ons gekookt en er was elke dag ontbijt met iedereen die wakker was.

Maar ook in het dorp was voldoende te doen, er waren genoeg restaurantjes, een lange pier en 2 mooie stranden om te zwemmen.

Ik bezocht het Swakopmund museum, met veel informatie over de geschiedenis van de regio en van heel Namibië. Maar het meest indrukwekkende vind ik vaak de foto’s. Sommigen nog van de Duitse bezetter en de superioriteit die op hun gezichten is af te lezen en vooral van lokale mensen en hoe zij vroeger leefden. Ook veel opgezette dieren.

Het Marine Aquarium is helaas dicht voor een grote verbouwing, maar de Kristall Gallerie is fantastisch! Zowat alle steen- en kristalsoorten die hier uit de mijnen worden gehaald zijn te zien, maar bijvoorbeeld ook ’s-Werelds grootste Kwarts kristal wat in musea te zien is.

Ook een dagje strand hoorde erbij en lekker eten in het dorp, mijn favoriet was de Indiër) en daarna meestal een biertje in de hostel.