Timboektoe 25- 27 feb 2009

 

 

Nog redelijk op tijd kwamen we aan in de haven van Korioume, de havenstad van Timboektoe. We (de 3 Fransen en ik) vonden een goedkoop pick-upje, met een boom van een Toeareg achter het stuur.

Een 20 minuutjes tuffen en we stonden in het historische Timboektoe, een naam die klinkt als een tropisch paradijs, maar het is vooral de rijke en belangrijke geschiedenis die je hoort.

 

In de stad zelf is erg weinig te beleven en je moet het vooral doen met het historische gevoel wat je krijgt bij een stad als deze. Eeuwenlang was Timboektoe de handelsstad van noord en centraal Afrika.

Totdat de Europeanen zeeroutes naar Afrika (en dan vooral west Afrika) vonden en de handel goedkoper en sneller over het water kon verlopen.

 

 

 

 

 

 

 

Het historische museum is een vervallen ellende (het enige interessante is de put waar rondomheen de stad is ontstaan), de enige moskee die je kunt bezoeken wordt gerestaureerd en de hele dag wordt je lastig gevallen door verkopers, gidsen en bedelende kinderen die zelfs in je tas graaien (zonder te vragen, natuurlijk)...

Ook de Toeareg (zie hieronder) proberen je mee de woestijn in te krijgen, en ook al ben ik natuurlijk geinteresseerd in te zien hoe ze wonen, er komt meteen een verkooppraatje voor juwelen en woestijntochten bij kijken en dan haak ik af.

 

Ik ben wel zelf de woestijn ingelopen. De stad houdt plots op en dan zie je alleen nog maar rieten hutjes in de woestijn, waar de nomaden zich prettig voelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

In en rondom Timboektoe leven een aantal nomadenvolkeren, met in het bijzonder de Toeareg. De Toeareg zijn een Berbervolk van nomadische veetelers in de Sahara en Sahel; Veel Toeareg- stammen hebben hun oorsprong in Libië, Noord Algerije en Zuid Marokko.

De Toeareg beheersten eeuwenlang de karavaanhandel in de centrale Sahara, tussen Nigeria en de Libische kust. En de karavaanhandel tussen Marokko en Timboektoe. De meeste verhandelden zout, goud, zilver, dadels, stoffen, slaven en wapens.

 

Tegenwoordig zijn de Toeareg nog steeds actief in de Saharaanse handel, vooral in de smokkel van sigaretten en het transport van Afrikanen op weg naar de Middellandse Zeekust. Ook regelen ze de handel en transport van grote plakken zout die in de woestijn worden gewonnen. 

In het verleden zij er veel Toeareg- opstanden geweest. Er zijn namelijk maar weinig regeringen die zich op hun gemak voelen met nomaden, dat zie je over de hele wereld.

In het noorden van de stad staat een monument, Flamme de la Paix, (vredesvlam) wat herinnert aan de Toeareg- opstanden in de jaren 90.

 

 

 

- De muizen in het restaurantje waar ik at konden van de grond eten, er lag genoeg...

- Bij aankomst in Timboektoe wist iemand wel een hotelletje. Met de motor vol gas door de ongeasfalteerde straten, dwars door een laag woestijnzand (wat eigenlijk meer stof is). Ik heb me goed vastgehouden...

 

Ik ben 2 nachten gebleven en dat was genoeg. Ik ben blij dat ik er ben geweest, zonder dat ik er echt van heb genoten, en dat is weer een nieuw gevoel.

Het is tenslotte Timboektoe! En daar kun je niet omheen...