Victoria Watervallen 16 jan 2026

We waren nog steeds in Livingstone bij Jollyboys Backpackers en deden weer een dagtrip. Ook nu volgt het verslag van Livingstone later, omdat we hier langer verblijven. En ook nu weer een apart verslag van een fantastische dagtrip die we maakten; een dag naar de ‘Victoria Falls’.

De Victoria watervallen (In de lokale taal: Mosi-oa-Tunya, ofwel "De rook die dondert") zijn de breedste watervallen van Afrika. Het watergordijn van 1708 meter breed en 100 meter hoog en een maximale valhoogte van 128 meter is meer dan indrukwekkend!

Per minuut valt er 500 miljoen liter water over de rotswand.

De watervallen liggen in de Zambezi rivier, op de grens tussen Zambia en Zimbabwe. Aan beide kanten van de grens ligt een nationaal park: het Zambiaanse nationaal park Mosi-oa-Tunya en het Zimbabwaanse nationaal park Victoria Falls.

De eerste Europeaan die de watervallen heeft gezien en wereldkundig heeft gemaakt is de Schotse missionaris en ontdekkingsreiziger David Livingstone op 17 november 1855.

Hij rapporteerde: "Geen enkel ander uitzicht in Engeland kan de schoonheid hiervan overtreffen" en "zulke lieflijke beelden moeten de engelen met bewondering bekeken hebben tijdens hun vluchten".

We namen eerst in de ochtend afscheid van David en Finn. En vanuit Livingstone regelde ons guesthouse Jollyboys Backpackers gratis vervoer, en met een deeltaxi konden we voor 80 cent pp weer terug naar de stad.

Bij de ingang werden we niet lastig gevallen, al wilden mensen wel hun spulletjes verkopen. De entree is 15 euro pp, en dat is echt een prima prijs voor wat er te zien is.

Eerst volgden we het pad langs de watervallen en mijn mond viel een paar keer open. Adembenemend is een woord wat ik niet snel gebruik, maar voor deze watervallen wel erg toepasselijk.

Je wordt helemaal door- en doornat van de spray van de watervallen, ook al hadden we onze paraplus bij.

Na deze fantastische wandeling, gingen we ook helemaal naar de ‘Boiling pot’, een sterke stroming en wervelingen, waardoor het lijkt alsof het water kookt. Met een spectaculair uitzicht op de watervallen en de brug die Zimbabwe en Zambia van elkaar scheidt.

Tijdens deze wandeling werden we vergezeld door een grote familie bavianen.

Hier een filmpje van hoe dichtbij we waren.

De derde wandeling ging over de richel aan de andere kant van een ravijn, naar de brug toe en nu werden we vergezeld door Raja, een jongen uit India, die liever niet alleen liep, vanwege de bavianen.

We sloten deze fantastische trip af met een flesje cola bij een tentje naast de ingang. Maar toen ik naar de wc ging, schoot een baviaan het terrasje op waar we zaten en schoepte het flesje onder Charlottes neus vandaan!

Hilarisch! Al vond de eigenaar van het tentje de aap erg irritant… Toen ik echter vroeg of hij voor het flesje cola verzekerd was, kon ook hij er ook wel om lachen.