Windhoek 8- 10 dec 2025

Gregory bracht ons vanuit Etosha met tussenstops inOutjo en Okahandja netjes terug naar Windhoek, waar ik van mijn vijf reisgenoten (zie vorige verslag) afscheid nam. Het was echt fantastisch geweest, vooral dankzij hun en Gregory.

Ik kreeg weer een bed bij Paradise Garden Backpackers, ik had ze vooraf even een mail gestuurd en er was nog een plekje vrij. Ik bleef daar 2 nachten, met de eigenaresse Christina en haar rechterhand Yamila, de hond en andere reizigers, zoals de Mexicaan die er ook nog was. Hij zit al 7 weken op een visum voor Zuid- Afrika te wachten! Het duurt normaal al 2 weken, maar dan na die tijd krijgt hij te horen dat iets niet goed is ingevuld en moet hij opnieuw beginnen…

Om gek van te worden! En dan mogen wij in onze handjes klappen met ons EU paspoort.

Ik had niet veel te doen in Windhoek, maar het voelde gewoon goed om hier terug te komen. Ik heb geen haast, dus ik doe vooral (weer) waar ik op dat moment zin in heb. Het Nationaal museum was dicht, maar ik mocht toch even neuzen. Het Windhoek museum was dit keer open. Was niet veel aan, maar oude foto's zijn altijd leuk.

En de laatste avond kwam Herb nog even afscheid nemen. We hebben toch bijna 2 weken samen opgetrokken, dus het voelde inderdaad als een afscheid(je). Echter, we reizen ongeveer dezelfde kant op, dus wie weet.

Ik hoorde van meerderen dat de grote bussen vol raken richting de feestdagen. Dus ik ga op de ouderwetse manier verder; met lokale busjes en deeltaxi’s. En dat is eigenlijk ook mijn favoriete manier. Vijf weken rondreizen met luxe bussen en Ubers was lekker makkelijk, maar heeft me ook wel wat verwend.

En mijn volgende stop was meteen raak; met de deeltaxi naar een tankstation om op vervoer te wachten.